Dat kan door in te zien dat snoeien vooraf gaat aan bloeien. Snoeien is mogelijk door objectief vast te stellen hoe de financiële boom die gecreëerd is in de loop van de jaren in elkaar steekt. Het is opvallend dat iedereen op dit moment tegen dit snoeien op ziet. Het lijkt wel alsof we het normaal zijn gaan vinden dat we genoeg geld hebben om alles te doen wat we tot voor kort konden doen. Het jaren-90 en nieuwe Millennium-groeidenken is tot een einde gekomen, maar hoe kunnen we omschakelen? Het antwoord is simpel: weten wat we kosten en wat we opbrengen. Maar, en dat is de uitdaging: hoe krijgen we weer grip en inzicht op onze (intrinsieke) kosten en opbrengsten? Want onze huizen zijn te duur geworden, onze arbeidskosten zijn relatief hoog ten opzichte van andere landen en we zijn gewend geraakt aan onze eigen kosten en opbrengsten. Wat is de toegevoegde waarde van bedrijfsonderdelen die wel geld kosten, maar niet genoeg opbrengen. Hetzelfde geldt voor onszelf en de activiteiten die wij ondernemen.

Veel organisaties in Nederland staan voor ingrijpende besluiten; bezuinigingsrondes die door de rijksoverheid worden geïnitieerd en effecten hebben op, bijvoorbeeld, gemeentelijke besturing en middeleninzet. Dat levert spanning op en krijgen we buikpijn van. Met inzicht in de verbanden tussen middelen, resultaten en effecten verzacht u die buikpijn. Aantonen van toegevoegde waarde op een objectieve manier kan buikpijn zelfs voorkomen.  Het is dan mogelijk om bewust te snoeien en weer te groeien, door een besturingsmodel te hanteren dat inzicht levert in alle verbanden tussen bedrijfsactiviteiten en kosten die daarmee gepaard gaan. Dat model hebben wij toegepast op gemeentelijke begrotingen waarbij duidelijk is gemaakt waar geld (middelen)  effectief is ingezet en waar geld (middelen), noem het, verspild werd. Vervolgens is besturing verbeterd door juiste beslissingen te nemen over middeleninzet.

Bezuinigen is daarmee onderdeel van de bedrijfsvoering geworden, een kernactiviteit, en is daarmee geen resultaat van extern opgelegde bezuinigdoelstellingen. Van buikpijn is dan sowieso geen sprake, omdat we het als hobby gaan beschouwen.

Johan Pastoor

Op dit moment helpen wij drie gemeenten om dit inzicht te verkrijgen, in gezamenlijk overleg waarbij een objectieve werkelijkheid wordt gecreëerd die bezuinigen rechtvaardigt, behapbaar maakt en een uitstekend medicijn is voor buikpijn. Inzicht, zowel specifiek als integraal, zodat verbanden in onderling verband worden beschouwd, leidt daarbij tot onderbouwde keuzes om te bezuinigen. Vragen zoals: Wat is het effect van Activiteit X op Resultaat Y worden beantwoord. Voor alle activiteiten en resultaten die een gemeente ontplooid en verwezenlijkt.

Als duidelijk wordt aangetoond dat kosten van activiteiten niet in balans zijn met de baten van de behaalde resultaten, dan is het de goede tijd om te bezuinigen! Dan wordt bezuinigen, ofwel besparen, onderdeel van de bedrijfsvoering en hoeft het geen resultante te zijn van extern opgelegde bezuinigdoelstellingen. Van buikpijn is dan sowieso geen sprake. Want middelen kunnen dan elders worden ingezet, ofwel: ingezet worden om resultaten te boeken die wel het gewenste effect bereiken.

Wij zorgen samen met u voor inzicht in deze verbanden en helpen u daarmee om uw gemeente te doorgronden middels een besturingsmodel.

Vervolgens gaat u rationeel kiezen wat u wilt doen met uw middelen:
inzetten? Heralloceren? Besparen en bezuinigen? Een must in deze tijd waarin de focus ligt op efficiënte middeleninzet: meer doen met minder middelen!

Johan Pastoor